15 Ocak 2012 Pazar

paylaşmAzsam çatlarım

cumartesi günü  kucağımda mıkırcık boncuğunda elinden tuttum teyzemize gidiyoruz hem hava güzel hemde kapımızın önünde binip onun kapısının önünde iniyoruz diye otobüsü tercih ettik..ilk bindiğimde hep sinir oldugum ilk vak-a
 tek oturma sendromu   yüzünden bir beyin yanına sıkıştık üç kişi ve valiz niteliğinde çantamız.neyse dedik olur böyle şeyler''' beğenmiyosan taksiye bin kardeşiiiiiiiim : P'''
ama ikinci sendrom hala aklıma geldikçe kadını dövesim geliyor. yanında en fazla 8-9 yaşında oğluyla oturan bir bayan var arkamda.otobüste yer kalmadı artık ayakta yolcu basladı.binenlerin geneli genç yada orta yaşlı.en sonunda bir bayan bindi kucağında çocukla zor tutundu  onunda diğer elinde çanta.bekledim yok kıpırdanmadı bile kimse...
dayanamadım döndüm arkaya
-çocuk sizin mi?
-evet.
-kucağınızda taşıdığınız günleri unuttunuz galiba yer verse oğlunuz.
-biletini bastım bindim oturacak tabiiiiiiii...
-hı _?=)(/&%+^'
yok ya yok biz kadınların yüzünden yaşanmaz oluyor bu dünya.
anası böyle yetiştirirse ne yapsın o cocuk.
eskiden çok sahit olurdum' kalk yer ver yavrum'lara yoksa çimdiği yerdi çocuk.
şimdi bir başından bir başına en fazla yarım saat süren şehrimin insanlarına ne oldu nereye gitti insanlığımız  


1 yorum:

  1. :(((
    ne acı değil mi?
    sonra da yeni nesil bencil diyoruz, neden acaba hiç düşünen var mı, bir erkeği büyüten de kadındır, bir ülkeyi yöneten idareciyi büyüten de...anne olmak öyle lafla olmaz bence, çocuk ilk eğitimi ailede alıyor,sağol paylaştığın canım, öptüm kızları...

    YanıtlaSil

insanlar kıyafetleriyle karşılanır fikirleriyle uğurlanır.yorumlarınızla motive oluyoruz...