9 Mart 2010 Salı

ibret


son zamanlarda evimi ve eşyalarımı beğenmediğim konusunda ev halkının başının etini yerken

ve annemle buzdolabı hınca hınç dolu haldeyken ''akşama ne yapacağız'' kaygısı taşırken

......................halime şükretmek geldi bunları görünce.......................

ve herşeye rağmen ufaklığın yüzündeki sevimli tebessüm.....
.(..içimden ısırmak geldi yanaklarını...)

geçmiş olsun elazığ şimdilik elimden gelen sadece bu. geçmiş olsun

14 yorum:

  1. aynen öyle böyle olaylar anlayana ibret oluyor buzdolabımızı ve evimizin oluşunu hatırlattığın için teşekkür ederim canım böyle hatırlatmalara ihtiyacı oluyor insanın,, kabaran nefse uymamak için...

    YanıtlaSil
  2. Elazığ'da meydana gelen deprem felaketinde yaşamlarını yitiren kardeşlerimize Allah'tan rahmet, yakınlarına ve milletimize başsağlığı dilerim.

    Elazığ'da yaşanan ve hepimizi üzüntüye sevk eden bu deprem felaketini bloğunuza alarak bizimle paylaşıma yönelten duyarlılığınıza da teşekkür ederim.
    ---------------------------------
    Karşılaşmadan önce bir afetle,
    Tedbiri ihmal etmemeli insan,
    Düşmeden evvel bir müşküle,
    Elindekini nimet bilmeli insan!
    ---------------------------------
    Böyle bir dörtlükle ben de Elazığ'da meydana gelen afetten alınması gereken ibreti dile getirmek istedim.

    Bloğuma yaptığınız ziyarete ve yazdıklarımızı daha bir anlamlı kılan o değerli yorumunuza çok teşekkür ederim.

    Allah'a emanet olun ve sağlıcakla kalın.

    YanıtlaSil
  3. Allah yardımcıları olsun,şu soğukta.

    YanıtlaSil
  4. haklısın canım haklısın,çook

    YanıtlaSil
  5. :( Ah çok acı bu görüntüler..Herşeye şükretmek elimizdekilerle yetinebilmek gerek..Ve biz de çok varsa yardım edebilceksek etmek,paylaşmak gerek..
    :(( Çok üzücü..Ben çocuğum için evdeki ısının derecesini şu günlerde attırmış durumdayken havalar berbat hasta olucak kaygısıyla..Onlar bez çadırlarda yaşıyorlar..Ama yine de bir ekmeğe mutlulukla sarılıp, yiyebildiğine şükrediyor şu yavrunun görüntüsü....Rabbim daha yaşatmasın..

    YanıtlaSil
  6. insanoğlu okadar çabuk unutuyor ki herşeyi.99 depremini yaşadık.annemi bu depremde kaybettik.kendimize gelemeyiz sandık.11 yıl olmuş. anne acısı hiç bitmiyor .ama unuttuk deprem gerçeğini.yine ölenler oldu yine birsürü kayıplar. Allah hepsinin yardımcı olsun...Anne acısı ,baba acısı , evlat acısı ..çok zor hepsi.Biliyorum ki geride kalanların acısını hiçbirşey dindirmiyor.
    bazen çok boş olduğunu düşünüyorum herşeyin....

    YanıtlaSil
  7. diline saglik..Kendimizi hastaliklarin pençesine kaptırmışken farkında bile değildim dünyada olan bitenin, taa ki bu sabah televizyonda yıkıntıların içine girip orada oturmak isteyen o çocuğu gördüğüm andan beri :( Her günümüzün her anımızın kıymetini bilemliyiz hepimiz..

    YanıtlaSil
  8. biliyormusun arkadaşım sen ablandan bilirsin bizler buralara görev için geldik ve burada kerpiç evlerde oturmak zorunda olan arkadaşlarımız var. Bura da deprem olsa çok ev yıkılır ve her şey fakirlikten değil basının verdiği gibi... bizler mecburiyetten oturuyoruz ne de olsa görev aşkı :)

    YanıtlaSil
  9. bazen böyle olaylar silkinmemize yardımcı oluyor. Bazen bidolu kıyafet varken hiç birşey giymeye bulamıyorum:((
    Çok geçmiş olsun hepsine

    YanıtlaSil
  10. Buralarda da hissedildi deprem...
    Çok üzücü bir durum.Allah yakınlarını kaybedenlere sabır versin...
    Doyumsuzluğumuz bitmedi,bitmeyecek
    Arada hatırlıyoruz şükretmeyi,yine devam ediyor hayat...
    Sevgiler

    YanıtlaSil
  11. Herkes duyarlı olsa keşke...

    YanıtlaSil
  12. Ah ne kadar şanslıyız, buna ragmen ne kadar cok sikayet ediyoruz halimizden. Hatirlattigin icin sagol

    YanıtlaSil
  13. Ayakkabım yok diye üzülüyordum ta ki ayakları olmayan insanı görene kadar demişler. Öyle işte.

    YanıtlaSil
  14. günaydın tatlım kızlara ve kendine iyi bak hoşçakal

    YanıtlaSil

insanlar kıyafetleriyle karşılanır fikirleriyle uğurlanır.yorumlarınızla motive oluyoruz...